PROJECT DETAILS
Design: DEKI studio design
Project: Traditional House
Project date: May 2023
Location: Gytheio, Lakonia
Η αφετηρία του σχεδιασμού δεν ήταν μόνο ο τόπος, αλλά οι μνήμες του ιδιοκτήτη. Αναμνήσεις παιδικής ηλικίας, καλοκαίρια φωτεινά και ανεπιτήδευτα, στιγμές απλότητας που έρχονταν σε αντίθεση με τον ρυθμό και τις απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής του. Στόχος του έργου ήταν να συμφιλιώσει αυτούς τους δύο κόσμους — το τότε και το τώρα — χωρίς να θυσιαστεί κανένας.
Η κατοικία αντιμετωπίζεται ως συνέχεια του τοπίου. Τοποθετημένη πάνω στον βράχο, μοιάζει να έχει φυτρώσει μέσα σε αυτόν, ακολουθώντας τη γεωμετρία και τη φυσική του παρουσία. Η υλικότητα παραμένει λιτή και γήινη, επιτρέποντας στο φως να γίνει ο πρωταγωνιστής του χώρου. Βασική επιθυμία του ιδιοκτήτη ήταν η μετατροπή της παλιάς μονόχωρης οικίας σε μια σύγχρονη κατοικία, ικανή να καλύψει τις καθημερινές ανάγκες μιας τετραμελούς οικογένειας. Πρόκειται για μια σχεδιαστική πρόκληση, καθώς απαιτήθηκε η εύρεση ισορροπιών ανάμεσα στο ιδιωτικό και το συλλογικό, το ανοιχτό και το κλειστό.
Στο πλαίσιο αυτό, εισάγονται δύο νέες χωρικές «προσθήκες». Η παλιά βεράντα διαχωρίζεται, δημιουργώντας ένα υπνοδωμάτιο που βρίσκεται σε απόσταση, αλλά παραμένει συνδεδεμένο με τον κύριο χώρο, ενώ στον βασικό όγκο της κατοικίας προστίθεται το πατάρι. Η πρόσβαση στην οικία πραγματοποιείται με δύο τρόπους: μέσω της κεντρικής εισόδου, αλλά και από το πίσω μέρος, μέσα από τον παρακείμενο λόφο. Η διπλή αυτή είσοδος δημιουργεί έναν διακριτικό διάλογο ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό, στο εμφανές και το πιο εσωστρεφές. Η κατοικία δεν προσεγγίζεται ως ένα μονοσήμαντο αντικείμενο, αλλά ως μια εμπειρία που αποκαλύπτεται σταδιακά.
Ο κύριος χώρος ανοίγεται στο φως. Η κατοικία αποκαλύπτεται σταδιακά, με το φως να λειτουργεί ως βασικό συνθετικό στοιχείο, όχι μόνο φωτίζοντας, αλλά καθορίζοντας την ατμόσφαιρα και τη ροή. Η κουζίνα οργανώνει την καθημερινή ζωή με απλότητα και σαφήνεια. Γήινα υλικά, καθαρές επιφάνειες και ήσυχες χειρονομίες συνθέτουν έναν λειτουργικό χώρο, που υποστηρίζει την καθημερινότητα χωρίς να αποσπά από την εμπειρία του τόπου.
Πίσω από την κουζίνα οργανώνονται οι υπόλοιπες λειτουργίες, μπάνιο, αποθήκη και σκάλα που οδηγεί στο πατάρι. Το μπάνιο αντιμετωπίζεται ως χώροι καθημερινής τελετουργίας. Η υλικότητα παραμένει λιτή, σχεδόν μονολιθική, επιτρέποντας στο φως και στην αφή να καθορίσουν την εμπειρία.
Η σκάλα λειτουργεί ως μετάβαση , όχι μόνο χωρική, αλλά και νοητική. Μια κίνηση ανάμεσα σε επίπεδα, ρυθμούς και στιγμές.
Για τον λόγο αυτό, τα υλικά που επιλέγονται επιδιώκουν να συνδέσουν τον φυσικό βράχο στο πίσω μέρος της κατοικίας , που στην ουσία λειτουργεί ως ένας τοίχος με το υπόλοιπο δομημένο περιβάλλον. Το πατάρι αποτελεί τον πιο προσωπικό χώρο της κατοικίας. Έναν τόπο ενδοσκόπησης και αποφόρτισης, όπου το φως φιλτράρεται και η σχέση με τον χώρο γίνεται πιο εσωστρεφής. Το υπνοδωμάτιο αντιμετωπίζεται ως χώρος ηρεμίας και απόσυρσης. Εδώ, η αρχιτεκτονική υποχωρεί διακριτικά, αφήνοντας χώρο στη σιωπή, στο φως και στη μνήμη. Το μακρόστενο κέλυφος «σπάει» μέσα από τη διάταξη των επίπλων και τη χωρική οργάνωση, δημιουργώντας μια διαδοχή ζωνών με διαφορετικό βαθμό ιδιωτικότητας. Διαμορφώνεται μια σαφής μετάβαση από τον δημόσιο χαρακτήρα της εισόδου από την αυλή, σε έναν ημι-ιδιωτικό χώρο ανάγνωσης και γκαρνταρόμπας, και τέλος στον ιδιωτικό πυρήνα του ύπνου και της χαλάρωσης. Ο χώρος οργανώνεται ως εμπειρία σταδιακής αποφόρτισης, όπου κάθε μετάβαση οδηγεί σε μεγαλύτερη εσωστρέφεια και ηρεμία.
Η κατοικία δεν επιδιώκει να αναπαραστήσει το παρελθόν, αλλά να το ενσωματώσει στη σύγχρονη ζωή. Μέσα από το φως, την υλικότητα και τις ήσυχες χωρικές μεταβάσεις, οι παιδικές αναμνήσεις του ιδιοκτήτη μεταφράζονται σε αρχιτεκτονική εμπειρία. Το σπίτι, τοποθετημένο πάνω στον βράχο σαν να έχει φυτρώσει από αυτόν, ισορροπεί ανάμεσα στη μνήμη και το παρόν, προσφέροντας έναν χώρο κατοίκησης βαθιά συνδεδεμένο με τον τόπο και τον χρόνο.
