PROJECT DETAILS
Design: DEKI studio design
Project: Prints out of Moments
Project date: In progress
Location: Patisia, Athens Greece
Η ανακαίνιση της πολυκατοικίας στην οδό Θεοτοκοπούλου αντιμετωπίζεται ως μια ήσυχη, αλλά ουσιαστική αρχιτεκτονική πράξη. Ένα έργο που δεν επιδιώκει να διαγράψει το παρελθόν, αλλά να το φέρει σε διάλογο με τη σύγχρονη κατοίκηση.
Ο τίτλος εκφράζει την πρόθεση του έργου να μετατρέψει τις φευγαλέες στιγμές της καθημερινής κατοίκησης σε σταθερά, υλικά αποτυπώματα. Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως φορέας μνήμης, καταγράφοντας τον χρόνο μέσα από χώρους, υλικά και εμπειρίες.
Η μνήμη παραμένει παρούσα. Τα ίχνη του χρόνου δεν καλύπτονται· ενσωματώνονται σε ένα νέο, εκλεπτυσμένο πλαίσιο, όπου το παλιό και το νέο, το ακατέργαστο και το εκλεπτυσμένο συνυπάρχουν με ισορροπία.
Η όψη του κτιρίου διατηρεί την αυθεντικότητά της μέσα από διακριτικές επεμβάσεις που ενισχύουν την υλικότητα, τις αναλογίες και τη σαφήνεια της αρχικής μορφής. Η είσοδος λειτουργεί ως μεταβατικός χώρος, ένα φίλτρο ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό κόσμο, όπου τα υφιστάμενα υλικά αποκαθίστανται και νέα στοιχεία φωτός και χρώματος επαναπροσδιορίζουν την εμπειρία της άφιξης.
Η τομή αποκαλύπτει τη βασική αφήγηση του έργου: τη μετάβαση μέσα στον χρόνο. Η σκάλα αναδεικνύεται σε κεντρικό αρχιτεκτονικό στοιχείο, συνδέοντας τα επίπεδα όχι μόνο λειτουργικά, αλλά και νοηματικά.
Στους εσωτερικούς χώρους, η κατοίκηση οργανώνεται ως εμπειρία.
Στο ισόγειο, η σύνθεση είναι πιο πειραματική. Διακριτά «boxes», εναλλαγές δαπέδων, έντονες υφές και μια πλούσια παλέτα γήινων και θερμών τόνων συνθέτουν έναν χώρο με έντονη προσωπικότητα και ελευθερία κίνησης. Η πρώτη ανάγνωση του διαμερίσματος αποκαλύπτεται μέσα από διαδοχικούς χώρους που οργανώνουν τη λειτουργία χωρίς να περιορίζουν τη ροή ή τη διαμπερότητα. Το καθιστικό λειτουργεί ως σκηνικό καθημερινότητας, όπου η απλότητα της σύνθεσης συναντά τη ζεστασιά των υλικών και το φυσικό φως. Η κουζίνα εγκιβωτίζεται σε μια έδρα του καθιστικού, ενώ ο χώρος κίνησης και στάσης τοποθετείται στο σημείο ένωσής τους, δημιουργώντας έναν ενδιάμεσο τόπο συνάντησης. Ένας χώρος σε ισορροπία, όπου οι γήινες αποχρώσεις, οι υφές και οι εναλλαγές δαπέδων συνθέτουν μια κατοίκηση με χαρακτήρα.
Ο διάδρομος, με το χαρακτηριστικό πράσινο terrazzo, λειτουργεί ως παύση, μια σιωπηλή μετάβαση ανάμεσα στους χώρους, όπου το φως και τα υλικά αφηγούνται τη συνέχεια της κατοίκησης. Το χρώμα αποκτά ρόλο ορίου και προσανατολισμού. Το υπνοδωμάτιο σχεδιάζεται ως καταφύγιο. Ήσυχοι τόνοι, καθαρές γραμμές και μια αίσθηση απόσυρσης από τον ρυθμό της πόλης. Το λουτρό αποτελεί έναν χώρο όπου η υλικότητα πρωταγωνιστεί. Θερμές επιφάνειες, έντονες υφές και ελεγχόμενος φωτισμός συνθέτουν μια εμπειρία ιδιωτικής τελετουργίας.
Στον δεύτερο όροφο, η σύνθεση γίνεται πιο ήρεμη και cohesive. Το φως, το φυσικό ξύλο, το terrazzo και οι περιορισμένες χρωματικές εντάσεις δημιουργούν μια ατμόσφαιρα σύγχρονης, διαχρονικής κατοίκησης, μια μορφή «ήσυχης πολυτέλειας». Το καθιστικό και η κουζίνα αντιμετωπίζονται ως ενιαίος χώρος καθημερινότητας, όπου η λιτότητα της σύνθεσης συναντά την ποιότητα των υλικών και το φυσικό φως. Οι καθαρές γραμμές, οι ήπιες αντιθέσεις και οι προσεκτικά επιλεγμένες υφές συνθέτουν ένα ήρεμο, διαχρονικό περιβάλλον.
Το υπνοδωμάτιο λειτουργεί ως χώρος απόσυρσης και ηρεμίας, ενισχύοντας τη συνολική αίσθηση ισορροπίας που διατρέχει το διαμέρισμα. Το λουτρό του δεύτερου ορόφου εισάγει μια ελεγχόμενη ένταση. Το κόκκινο terrazzo λειτουργεί ως statement υλικό, προσδίδοντας βάθος, χαρακτήρα και χρωματική αντίθεση μέσα σε μια κατά τα άλλα ήσυχη σύνθεση. Οι ουδέτερες επιφάνειες και οι καθαρές γραμμές λειτουργούν ως φόντο, επιτρέποντας στο υλικό να πρωταγωνιστήσει χωρίς υπερβολή. Το φως αναδεικνύει την υφή, ενισχύοντας την αίσθηση οικειότητας και ιδιωτικής τελετουργίας.
Το έργο δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει. Επιλέγει να αντέξει στον χρόνο. Ένα κτίριο όπου η μνήμη και το σήμερα συνυπάρχουν διακριτικά και ουσιαστικά, μέσα στον αστικό ιστό της Αθήνας.